Χώρα Μεσσηνίας - Chora Messinias

.

Το ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, παρουσιάζει το ντοκυμανταίρ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΚΑΚΗ "Η ΧΩΡΑ ΤΡΙΦΥΛΙΑΣ η ΧΩΡΑ του ΝΕΣΤΟΡΟΣ" Συμμετέχουν οι: ΤΑΣΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ Καθηγητής Παραδοσιακών Χορών ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ Δρ Χημικός Μηχανικός-Καθηγητής Συντήρησης Μνημείων Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ Πρόεδρος Λαογραφικού Ομίλου Μεσσηνίας ΚΑΜΕΡΑ - ΗΧΟΣ - ΜΟΝΤΑΖ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΑΝΤΑΛΑΚΗΣ ΦΩΤΟ: Γ. ΛΕΚΑΚΗΣ, Β. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΥΚΟ, ΜΟΥΣΑΙΟΣ. ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ Κανονάκι - ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΑΠΑΗΛΙΑ Κλαρίνο - ΚΩΝ. ΚΟΠΑΝΙΤΣΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗ: BG & DG ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ c+p 2018

ΠΑΛΑΤΙ ΝΕΣΤΟΡΟΣ - NESTOR PALACE

3D αναπαράσταση του μυκηναϊκού ανακτόρου στον Άνω Εγκλιανό Πυλίας, γνωστό ως Ανάκτορο του Νέστορα. Περίπου 1300-1200 π.Χ

.

Χώρα Μεσσηνίας: Πρωτοποριακό πρόγραμμα για καλύτερο λάδι με τη συμμετοχή του “Νηλέα”

Στην πρωτοπορία καινοτόμων δράσεων και ερευνητικών προγραμμάτων βρίσκεται για ακόμη μια φορά η Ομάδα Παραγωγών Ελαιολάδου «Νηλέας» στη Χώρα, όσον αφορά την ελαιοκαλλιέργεια, καθώς συμμετέχει στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα IoF 2020.

Το συγκεκριμένο πρόγραμμα αφορά τη διασύνδεση αισθητήρων που μπαίνουν στο χωράφι αλλά και στο ελαιοτριβείο, στο πλαίσιο της γεωργίας ακριβείας, με στόχο την παραγωγή ποιοτικότερου και οικονομικότερου προϊόντος, και μάλιστα με ελεγχόμενο περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από την ΕΕ με έρευνα σε 19 διαφορετικές καλλιέργειες. Σε ό,τι αφορά την καλλιέργεια της ελιάς η εφαρμογή του γίνεται στην περιοχή της Χώρας μέσω του «Νηλέα» και στην Αλμερία της Ισπανίας. Στην Ελλάδα επιστημονικά υπεύθυνοι είναι το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ο Μεσσήνιος καθηγητής Σπύρος Φουντάς που ασχολείται ειδικά με την γεωργία ακριβείας, με πολυάριθμες έρευνες και στην περιοχή της Μεσσηνίας και της Τριφυλίας ειδικά.

Read more...

Ο Μινωικός σφραγιδόλιθος που ανατρέπει τα δεδομένα

Ο Μινωικός σφραγιδόλιθος που ανατρέπει τα δεδομένα
Η 7η Νοεμβρίου θα μείνει στην ιστορία της Τέχνης ως η ημέρα αποκάλυψης ενός ακόμη αριστουργήματος της ανθρώπινης δεξιοτεχνίας. Μόνο που η αποκάλυψη αυτή αφορά ένα αντικείμενο που τα ανθρώπινα χέρια έπλασαν πριν από 3.500 χρόνια σε κάποιο εργαστήριο της μινωικής Κρήτης. Το αντικείμενο αυτό δεν έχει όμοιο του, διότι αν κανείς το παρατηρήσει φευγαλέα, θα μπορούσε να σκεφτεί πως πρόκειται για ένα ανάγλυφο της εποχής της Αναγέννησης. 

​Η πλαστικότητα, η αίσθηση των τριών διαστάσεων, η απίστευτη μικρολεπτομέρεια, το πάθος για τελειότητα ως προς την απεικόνιση της μακράς κόμης του πολεμιστή, όλα αυτά θα θύμιζαν στον αρχαιολόγο που το επεξεργάστηκε τα αριστουργήματα της ιταλικής ΑναγέννησηςΠρόκειται για ένα μικροσκοπικό εύρημα, σε έναν τάφο της αρχαίας Πύλου που το άπειρο μάτι ενός κοινού ανθρώπου, θα το εκλάμβανε ως άλλη μια πετρούλα γύρω από την αρχαιολογική ανασκαφή. Οι έμπειροι αρχαιολόγοι ωστόσο, αν και τους διέφυγε στην αρχή η σπουδαιότητα του ευρήματος, μετά από 2 χρόνια αφού καθάρισαν την πετρούλα, ανακάλυψαν ένα ανάγλυφο πάνω σε αχάτι, χρώματος καστανού.

Και τότε, ήλθε η έκπληξη:
Read more...

Συνωμοσία για την επιβίωση... των εντομοκτόνων


Η Κάρολ βαν Στρουμ (αριστερά) με μια μικρή ομάδα φίλων της σκάναραν όλα τα έγγραφα που έκρυβε για πολλά χρόνια στον στάβλο και τα δημοσιοποίησαν στο διαδίκτυο Η Κάρολ βαν Στρουμ (αριστερά) με μια μικρή ομάδα φίλων της σκάναραν όλα τα έγγραφα που έκρυβε για πολλά χρόνια στον στάβλο και τα δημοσιοποίησαν στο διαδίκτυο

Πριν από μερικές εβδομάδες μια ομάδα ερευνητών (Center for Media and Democracy - Τhe Bioscience Resourse Project) δημοσιοποίησε στο διαδίκτυο έναν τεράστιο όγκο εγγράφων υπό την επωνυμία «The Poison Papers» (Τα έγγραφα του δηλητηρίου).

Αριθμώντας ένα σύνολο 20.000 ντοκουμέντων συνολικού μεγέθους 200.000 σελίδων, τα Poison Papers ξεσκεπάζουν σε όλο της το μεγαλείο την άνομη κολεγιά μεταξύ χημικών βιομηχανιών και κρατικών υπηρεσιών των ΗΠΑ.

Read more...

Το Ευρωκοινοβούλιο λογοκρίνει Έλληνες γελοιογράφους!

Οι δώδεκα γελοιογραφίες, Ελλήνων γελοιογράφων, που «κόπηκαν» από έκθεση στο Στρασβούργο

Είναι τελικά η Ευρώπη γλυκιά;

Προφανώς αναφερόμαστε στην ΕΕ και στο τελευταίο κρούσμα λογοκρισίας από την αρμόδια κοσμήτορα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, η οποία έκοψε 12 από τα 28 σκίτσα της έκθεσης  SWEET EUROPE, που θα λάμβανε χώρα στο Στρασβούργο. Ας σημειωθεί ότι μέρος της έκθεσης μόνο θα παρουσιαζόταν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η έκθεση ξεκίνησε από την Αθήνα, στο Σύνταγμα, στο χώρο του Μετρό και αγκαλιάστηκε από το κοινό, ενώ συμμετείχαν ως τιμώμενοι καλεσμένοι με αφορμή το BREXIT και Βρετανοί σκιτσογράφοι Η έκθεση ενσωματώνει ποικιλία απόψεων και ξεδιπλώνει χιούμορ που ανατρέπει τα στερεότυπα μιας κατά φαντασίαν ΕΕ.

Οι εμπειρίες από την οικονομική πολιτική, τις ανισότητες, το προσφυγικό , το Brexit, την άνοδο της ακροδεξιάς, τις πολλαπλές ταχύτητες,  δεν αφήνουν περιθώρια για στρογγυλεμένες κριτικές από τους γελοιογράφους, γι αυτό κι ο τίτλος » Γλυκιά Ευρώπη».

Ο γελοιογράφος  για να ξεδιπλώσει  το ταλέντο του, να φανερώνει μέσα από το χιούμορ, τη ειλικρίνεια και την υπερβολή, την ουσία των γεγονότων χρειάζεται «ευρυχωρία» στην ελεύθερη έκφραση.

Οι λόγοι που επικαλέστηκαν οι αρμόδιοι κοσμήτορες του Κοινοβουλίου είναι ότι τα 12 σκίτσα προσβάλλουν τις αξίες της ΕΕ και δεν ταιριάζουν στο χώρο του κοινοβουλίου.  Το παράδοξο έγκειται ότι και τα υπόλοιπα σκίτσα στο ίδιο πνεύμα βρίσκονται.

Ο γράφων ανήκει στους λογοκριμένους, με ένα σκίτσο που κριτικάρει αυτή ακριβώς τη γραφειοκρατική λογική και δεν καταλαβαίνει πως σε χώρο κοινοβουλίου που εκφράζονται όλες οι τάσεις, απόψεις και ασκούνται κριτικές, δε γίνεται δεκτή μια γελοιογραφία. Αντί για Γλυκιά, η Ευρώπη θέλει να μας βάλει πιπέρι στο στόμα, θα σχολίαζε κανείς.

Read more...

Περιπλάνηση στους δρόμους της Αβάνας: βήματα κάτω από τον ήλιο

Η επίσκεψη στην Κούβα αποτελούσε για τον γράφοντα ένα –για πολλούς λόγους- όνειρο ζωής, όνειρο που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες εβδομάδες. Ένα χρόνο πριν την επέτειο των 60 ετών από τη νίκη του Τσε στη Σάντα Κλάρα, που σήμανε και το οριστικό τέλος της δικτατορίας Μπατίστα και την πολιτική αλλαγή στο νησί, η αύρα των Κάστρο -εντάξει, του Φιντέλ κυρίως- και της επανάστασης της 26ης Ιουλίου είναι αδύνατο να μην γίνει αντιληπτή από τα πρώτα βήματα του επισκέπτη νησί. Το πρώτο ερώτημα, λοιπόν, το οποίο θα απασχολήσει το νου του είναι η πολιτική ταυτότητα του Φιντέλ και του καθεστώτος που αυτός εγκαθίδρυσε στο νησί: ήταν δικτάτορας ή όχι; Η ιστορία, άραγε, τον δικαίωσε, όπως ο ίδιος έσπευσε να προκαταλάβει την κρίση της, για τα πολιτικά του πεπραγμένα; Πριν κανείς τοποθετηθεί, πρέπει, έστω και πρόχειρα, να συλλογιστεί την ιδιαιτερότητα του νησιού. Αλλά και την προϋπάρχουσα της επανάστασης κατάσταση.

Πριν τη νίκη της επανάστασης, η Κούβα αποτελούσε ένα ισπανικό προτεκτοράτο το οποίο μετέπεσε σε καθεστώς αμερικάνικης επικυριαρχίας, όπου κυριαρχούσε η φαυλότητα, η καταπίεση, η εκμετάλλευση. Κατά την τελευταία φάση του αποικιοκρατικού καθεστώτος στο νησί δομές δημόσιας υγείας δεν υπήρχαν, το ποσοστό του αναλφαβητισμού άγγιζε το 90%, τα επίπεδα φτώχειας ήταν δυσθεώρητα υψηλά, οι διώξεις των αντιφρονούντων και τα βασανιστήρια αποτελούσαν ανομολόγητη καθημερινότητα, ενώ οι μαύροι κάτοικοι του νησιού ζούσαν στα δεσμά μιας άτυπης δουλείας, ενός ιδιότυπου κουβανικού απαρτχάιντ, απόληξη του καθεστώτος κανονικής δουλείας, στο οποίο κάποτε τελούσαν και από το οποίο προσπάθησε πρώτος ο Céspedes να τους απαλλάξει. Όλα αυτά άλλαξαν επί Φιντέλ, καθώς οι βασικές προτεραιότητες της νέας κατάστασης στο νησί ήταν η –σταδιακή- διασφάλιση της πρόσβασης στις δομές υγείας και παιδείας για τον κάθε πολίτη και η εξασφάλιση της ισότητας για τους πολίτες της χώρας, ανεξαρτήτως φύλου ή χρώματος και η εξεύρεση παραγωγικής δραστηριότητας.

Read more...